محمد حاشر یزدانی در وبلاگ شخصی خود نوشت: اصلاح طلبی تاکنون هیچ منشور مشخصی از خود ارائه نکرده است. هنوز هیچ کس حتی خیلی از سران اصلاح طلب هم نمیدانند راه،هدف و شرایط رسیدن به اهدافشان چیست و چگونه می خواهند با اهدافشان برسند. هشت سال ترکتازی همه جانبه تندروان اصلاحات را شاهد بودیم که حتی خود محمد خاتمی را هم از قطار اصلاح طلبی پیاده کرده و ترمز قطار را کندند و با سرعت نور به ته دره بی اعتمادی ملت سقوط کردند.
بازگشت اصلاح طلبان به دامان هاشمی به خوبی نشان از آگاهی این جریان تخریب گر هاشمی نسبت به عدم اقبال عمومی مردم داشت. که با فرافکنی و هیاهوهای رسانه ای سعی داشته و دارند تا این تناقض آشکار را مخفی نگه دارند. اما خود این جریان به خوبی میداند که مردم به شدت نسبت به اظهارات آنها بی اعتمادند و بازگرداندن اعتماد عمومی مردم همت بلندی میطلبد که اصلاح طلبان ثابت کرده اند هیچ گاه این همت را ندارند.
اصلاح طلبان هیچ گاه نتوانستند و نخواستند با توده مردم ارتباط عاطفی برقرار کنند .هیچ گاه توده برای آنها مهم نبوده است. حمایت از قشر خاصی از نئو روشنفکران امروزی دغدغه اصلی و همیشگی اصلاح طلبان است .ایشان به تصور این که این قشر دارای سازمان رای هستند همیشه سعی می کنند تا با اعلام حمایت از آنها یا گرفتن عکس یادگاری در کنارشان و یا استفاده رسانه ای از نام هایشان رای بخرند.
جلب توجه توده مردم از راههای متفاوتی امکان پذیر است که اصلاحات معمولا راههای شبهه دار را بر می گزیند چون در صورت استفاده از راههای پاک و سالم در برابر رقیب قدرتمندش حرفی برای گفتن ندارد. اصولگرایان ارتباط بسیار خوبی با توده مردم پیدا کرده اند و به همین دلیل است که نامزد های نزدیک به جریان اصلاح طلبی با تمام تلاش سعی دارند تا اوضاع اقتصادی کشور را به عدم کارایی جریان اصولگرایی نسبت دهند و اذهان توده را به سمت خود بکشانند.
از جمله راههای شبهه دار جلب آراء توده می توان به القاء سیاه بودن شرایط کشور و نیاز به تغییر کلان در سیاست های کلی با استفاده از جناح دیگر، مظلوم نمایی مفرط در برابر اذهان مخاطبان ، سوء استفاده از اقوام و اقلیت ها و... را نام برد.
دکتر محمد رضا عارف نماینده جریان اصلاحات در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم دقیقا همان شیوه ها و ردویکرد ها را در پی گرفته و تکرار میکند. انتظاری که از ایشان به عنوان یک چهره دانشگاهی و علمی می رفت این بود که نماینده اصلاح طلبان معتقد به نظام باشد و شاخه ای جدید از اصلاح طلبان را به مردم معرفی کند تا بتواند حداقل بخشی از اعتماد از دست رفته را جبران کند اما رویکرد های ایشان که ناشی از مشاوره های همان جریان تند رو است نشان دهنده ادامه همان راه ترکستان است.
مظلوم نمایی رسانه ای مشمئز کننده دکتر عارف در جریان مناظره مبنی بر دستگیری حامیان ایشان به جرم در دست داشتن عکس خاتمی و یا دستگیری کسی که میزبان ایشان بوده است به خوبی حاکی این مدعاست. عجیب است ایشان که در اوج فتنه و ظلمی که به نظام شد با دلی که پر از درد بوده است سکوت کردند اما در ظلم موهومی که به خودشان شده است دیگر توانایی سکوت ندارند و باید در برابر چشمان میلیون ها بیننده افشاگری کنند! اگر رویه سیاسی شما سکوت در برابر ظلم است خب همیشه سکوت کنید و اگر فریاد کشیدن دربرابر ظالم است همیشه فریاد بزنید. که البته عاشقان این انقلاب همیشه در برابر ظلمی که به خودشان شده سکوت کرده اند اما انگار این مصداق بر دکتر عارف نمی گنجد.
ایشان دولت را متهم به خانه تکانی گسترده از نیروهای اصلاح طلب دلسوز نظام به جرم اختلاف سلیقه می کند، اما 24 ساعت بعد در فیلم تبلیغاتی خویش از اصرار دکتر احمدی نژاد بر ادامه معاون اولی ایشان پرده بر می دارد وبیان می کند که استعفای خود را به زور به ایشان قبولانده است.
دکتر عارف حتی پس از فریاد های غیورانه غرضی در مناظره حاضر نیست با شجاعت بگوید محمدرضای خاتمی بیخود کرد همچین حرفی زد .ایشان و امثال ایشان جایی در دولت من ندارند. مگر اصلاحات فقط محمد رضا خاتمی است؟
دکتر عارف قربان آن لهجه شیرین یزدیت! تفاوت شما با اصولگرایان دقیقا همین رودربایستی های جناحی است! اصولگرایان هیچ رودربایستی با هیچ کس بر سر اصول و مبانی اصولگرایی ندارند. به شدت با رئیس جمهور برخاسته از حمایتشان برخورد می کنند. می خواهند سر به تن آقای میم نباشد و با تندی و غیرت با او برخورد کردند و خواهند کرد اما شما هنوز حاضر نیستید بگویید فلانی از جناح ما اشتباه کرد غلط کرد بیخود کرد ما از او برائت میجوئیم. موسوی و خاتمی و کروبی پیش کشتان این حضرات که اشتباه نمی کنند اینان صد کیلو سابقه انقلابی دارند! عطاخان مهاجرانی را لااقل بکوبید. اما بعید میدانم شما اهل اینگونه مرز بندی ها باشید اصلا بزرگترین اشتباه شما و جریانتان همین بود و هست که هیچ وقت مرزبندی با هیچ کس نکردید و این سم مهلک جریان اصلاح طلبی را میراند و اکنون التماس می کند به اقوام و اقلیت ها و دست همه ملت را ده بار در مناظره ها می بوسد تا حداقل وزن آراءش آبرو ریزی نباشد.
اگر به جلیلی رای دهیم یا جنگ می شود یا از گرسنگی می میریم!
محمدحاشر یزدانی در وبلاگ منتظران نوشت : مناظره سوم نامزد های انتخابات ریاست جمهوری به طرز شگفت آوری من را متقاعد کرد تا به دکتر جلیلی رای ندهم. در این تصمیمی که گرفته ام تقریبا 6 نفر از نامزد های عزیز تاثیرگذار بودند و من که چهار ساعت پای استدلال های این بزرگواران بودم دیدم جز خیر و صلاح من و نسل من هیچ چیز نمی خواهند پس به دکتر جلیلی رای نمی دهم چون نمی خواهم از گرسنگی تلف شوم، نمی خواهم نان گران شود ،نمی خواهم حسرت خوردن موز داشته باشم .وقتی همه آقایان قول شرف می دهند که خیلی سریع وضع اقتصادی مان خوب شود چرا باید به جلیلی رای بدهم!
نمی خواهم آقای سولانا از دست ما دلگیر شود که زدیم زیر توپ، نمی خواهم آقای میتراند قهوه اش را تنهایی بخورد، می خواهم باز هم 598 را قبول کنیم چون سخت بود باید عراق را متقاعد می کردیم که تو جنگ را شروع کردی! و برایش عرق ریخته ایم . می خواهم تمامی سفرا و وزرای اروپایی بیایند تو صف مترو که خودشون رو برا دستبوس برسونند پاستور
میخواهم زمستان نباشد .هوا بس ناجوانمردانه سرد نباشد با این همه گازی که رویش نشسته ایم! تازه قطر نصفشو برده ! می خواهم همه فناوری هسته ای تعلیق شود تا چرخ ایران خودرو و سایپا بچرخد و پراید 3 میلیون شود. می خواهم در مستند تلویزیونی شعر و ترانه هرکس که خواستم را بدون اجازه استفاده کنم .جهت رضای خدا بدون رضای خلق خدا.
میخواهم ظرف 100 روز یا فوقش دوسال همه اقتصاد ما کن فیکون شود عین همین تهران خودمان که تا چند وقت پیش فرقی با احمد آباد مستوفی نداشت الان برو ببین چی شده . می خواهم سوء تدبیر ها را از بین ببرم تدبیر منم شیر منم گرسنه وسیر منم تو هم منی منم منم
می خواهم پوستر موسوی و خاتمی را از بالا تا پایین برج میلاد بچسبانم چون در بی قانونی بزرگی که کردند احتمالا آن طرفی ها نیز تخلفاتی کرده اند! رئیس جمهور باید قبل از باز شدن صندوق های رای خودش را رئیس جمهور اعلام کند وگرنه با خواندن آراء مردم که هنر نیست!
میخواهم آقای جک استراو در دفترچه خاطراتش برگ آخر بنویسد :قرار بود لهشان کنیم اما فلانی گفت فقط دوتا اردنگی بزنیدمان لطفا!،می خواهم آقای البرادعی در صفحه یکی مانده به آخر دفتر چه خاطراتش بنویسد( سال 82 یا 84 اش مهم نیست) "تعجب من از این بود که اروپایی ها عین وحشی ها فلانی و تیمش را جویدند و آنها تا لحظه آخر لبخند میزدند!"
می خواهم وفتی دفترچه خاطرات اوباما پیدا شد در اون وسطاش نوشته باشد: بعد از ماجرای تائید صلاحیت ها به وزیر دفاع گفتم آماده جنگ بزرگ با ایران شو اما وقتی فلانی رای آورد گفتم فعلا برو استراحت تا بعد!
نمی خواهم جنگ شود چون برای برخی ایجاد زحمت می شود کلی دوندگی و عرق ریزی برای تصویب و اجرای معاهده آتش بس، خدارا خوش نمی آید.
نمی خواهم مذاکره کننده هسته ای کشورم اندیشه مترقی اسلام را فریاد کند فقط وقتی میگویند این لیوان به قیمت خون شهدای هسته ای تان است بگوید کمی تخفیف دهید مشتری شویم!
می خواهم قانون اساسی کشورم را همه جهان بلد باشند پس همان به که منشور سازمان ملل باشد، منشور کوروش هم جایش در موزه انگلیس خوب است ملالی نیست جز دوری شما!
می خواهم همه کارهای کشور به اهلش سپرده شود اهلش هم ترکان باشد و رفقا
می خواهم وقتی آقا محسن گفت: همه به جای خود، خودش هم برود به جای خود!
می خواهم اگر حقی از مظلومی ضایع شد سکوت کنم و ازاین سکوت خود دلم به درد بیاید و با افتخار سکوت معنادار در برابر ظالم را برای خود مایه مباهات بدانم.
می خواهم خودم به دانشجویان ستاره بدهم بعد بگویم ستاره تان را عمو داده! و اگر لو رفت تکذیب کنم!
می خواهم دستان نیروهای زحمت کش پلیس را در چهار دقیقه هی ببوسم واگر لو رفت که در سمیرم 4نفر کشته شدند بگویم کار نیروی انتظامی بوده به ما چه!
می خواهم 90 دوره مذاکرات انتقادی با قدرت های هژمونی برقرار کنم و آخرش بگویند فعلا این حکم جلب را برسان دست رئیس جمهورتان تا بعد!
می خواهم 5 دقیقه همه سازمان ملل برای تز گفتگوی تمدن ها کف بزنند و رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا یواشکی برای سخنران زبان در بیاورد!
می خواهم وقتی مقامات عالیه از شدت عصبانیت می لرزند با لبخند ژوکوندی بگویند :صدای ما رساست!
می خواهم پیشرفت ها را بزنند به نام خودشان و هر جا کم آوردند از رهبری هزینه کنند.
می خواهم روسای جمهور سابق تا ابد عزیزان و جگرگوشه های انقلاب و مادر و دایه و پرستار انقلاب باشند و اگر کسی هنگام آمدن نامشان عطسه کرد دل آدم آتش بگیرد!
می خواهم ماهواره،موادمخدر،فیلم های مستهجن و هزار کوفت و زهر مار آزاد توزیع شود و ما خودمان آگاه شویم و نرویم طرفشان مثل قلیان.
می خواهم رئیس جمهوری قالتاق داشته باشم که از عهده قالتاق ها برآید جلیلی همه جا وهمه وقت صادق و مظلوم است.فقط میگوید این که گفتید صحیح نیست. خب بگو دروغ گو آی دروغ گو!
اگر به جلیلی رای بدهیم جنگ می شود، تیکه پاره میشویم بمب هسته ای میریزن تو حلقمون دشمن تا پشت همین در خونه است اگر یه آدم مهربون رای نیاره دشمن با اون کماندوهای خفنش یه روزه همه رو میخوره!جلیلی عین هیولاهاست به چهره اش نیگاه کنید! اصلا تو دوربین نیگاه نمی کنه لبخند بزنه! وای
اصلا من فکر کنم تمامی مشکلات و گرانی ها ،تورم ، سکه ، ارز ، مسکن ، ماست ، پنیر ،شیر ، روغن،خودرو ،دارو، دسته بیل و چوب بستنی همه اینها زیر سر این آقاست . این رو من نمی گم چندین نفر از نخبگان سیاسی و اقتصادی که سالها تجربه مدیریت موفق در دولت های الف و ب و ج داشته اند میگویند. ما اصلا فرصت آزمون و خطا نداریم. پس به جلیلی رای نمی دهیم که جنگ نشود و از گرسنگی تلف نشویم.